Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/12740 K.2013/18616

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hakkındaki 05.10.2006 günlü hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...'in sonradan göndermiş olduğu 25.09.2012 tarihli dilekçesinde, suça konu hırsızlık eylemini kendisinin değil mahkemeye kimliği hakkında yalan beyanda bulunan kardeşi...'in gerçekleştirdiğini belirtmesi karşısında, adı geçen sanığın dilekçesi hakkında mahallinde işlem yapılarak bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Olay günü gece 04.30 sıralarında suç arkadaşları ile birlikte sanığın yakınanın açık olan evi penceresinden şahsi çeviklik göstermek suretiyle içeri girdikten sonra pek hafif değerdeki 1 adet fotoğraf makinasını çaldıklarının anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1-son, 522 (pek hafif), 59/2. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 62/1, 53, 116/1-4, 119/1-c, 62/1,

53/1. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, kanuna aykırı ise de verilen sonuç ceza açıkça sanık yararına olması ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçları diğer sanıklarla birlikte işleyen sanık ...'in neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,