KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/13880 E., 2013/9111 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e- 106/1-1, 53/1.maddeleri uyarınca iki kez ayrı ayrı 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına TCK.nun 167/1-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 25/04/2013 gününde tehdit suçu ile ilgili olarak üyeler ... ve ...'nın muhalefetlerine karşın oyçokluğu, diğer suçlar açısından oybirliği ile karar verildi.
KARŞI OY
Mağdure ... ile sanık ..., 8 yıllık evli olup, bir çocukları vardır. Aralarında geçimsizlik bulunduğundan; mağdure, müşterek konutu terk ederek boşanma davası açmıştır. Suç tarihinde barışmak için eşi mağdurenin servisine binen sanık hakkında, diğer suçlar yanında, çantasından düşen
kimliğini alarak “İşte kimliğini de aldım, bundan sonra seni pavyona satacağım” dediği için tehdit suçundan da dava açılmıştır. TCK’nın 106/1. maddesinde düzenlenen suçun oluşması için fail mağduru ağır ve haksız bir zarara uğratacağını bildirerek tehdit etmelidir. Fiilin korkutmak amacıyla işlenmesi gerekir. Olayımızda sanığın eylemi, mağdurda korku ve endişe yaratma boyutlarına ulaşmamıştır.
Mağdurun nüfus cüzdanının alınması ve ona hitaben “Seni pavyona satacağım” denilmesi, o kişinin cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı niteliğinde değildir. Mağdure 1978 doğumludur ve çalışmaktadır. Kendi istek ve iradesi haricinde pavyonda çalışması ve çalıştırılması mümkün değildir. Nitekim sanık, mağdurenin kimliğini ertesi gün annesi aracılığıyla geri göndermiş; mağdure de şikâyetinden vazgeçmiştir.
Sanığın, mağdurenin nüfus cüzdanını geri göndermesi de bu yönde bir niyet ve kastının olmadığını göstermektedir. Tüm dosya içeriği ile olayın oluş ve gelişimine göre, unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle tehdit suçundan mahallî mahkemece verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/13880, K. 2013/9111, 25 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama