Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/14097 K.2013/6671

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2008 gün ve 282-348 sayılı, 23.03.2004 gün ve 41-70 sayılı, 04.03.2008 gün ve 47-43 sayılı, 27.04.2010 gün ve 73-97 sayılı kararlarında da ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; aleyhe değiştirmeme (kazanılmış hak) kuralı uyarınca, hakkında ağır sonuç ceza uygulanmayan, diğer deyişle bu kuraldan yararlanmış olan sanığın, önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ötürü ikinci kez avantajlı bir uygulamadan yararlandırılmasının ... ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşmayacağı gözetildiğinden, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin tatbiki olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Yağma suçunun silah kullanılarak işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, temel uygulama maddesinin “5237 sayılı TCK'nın 149/1-a maddesi” olarak yazılması gerekirken, “149/1” olarak gösterilmesi ve cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi gereğince uygulama yapılırken, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesinin hükme esas alınması, sonuca etkili olmayan ve yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5252 sayılı Yasanın 5/1. maddesi ve 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi uyarınca, sanık hakkında sonuçta hükmedilen ağır para cezasının, adli para cezası olarak hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,