Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/15036 K.2011/44501

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2009 ve 16.05.2010 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı hırsızlık; yakınan ...'a karşı ise hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK. uygulamasında birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunda temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 119/1-c maddesi ile cezadan artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, sanık ...'un Diyarbakır 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/510-241 sayılı ilamıyla görevli memura direnme suçundan 10.12.2004 tarihinde kesinleşen erteli 2.080.406.000 TL. Adli Para cezası nedeniyle mükerrir olduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58/6-7 fıkralarının uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan yönelik olduğu kişiler yönünden ayrım yapılmadan koşullu tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından.

5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler tümden çıkarılarak yerine “... suçundan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçuna ilişkin kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçu için 5271 sayılı CMK’nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan yönelik olduğu kişiler yönünden ayrım yapılmadan koşullu tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,