Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/15682 K.2013/10619

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, geceleyin hırsızlık amacıyla mağdura ait evin arkasında bulunan ağıla girdiği, burada bulunan bir adet kuzuyu kucaklayıp götürmek istediği sırada, köpeklerinin havlaması üzerine kuşkulanıp ağıla gelen mağdur ile karşılaşınca, kuzuyu yere bırakıp yakalanmamak amacıyla mağdurun üzerine saldırarak basit şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında;

sübutu halinde sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2.maddesi yollamasıyla 497/1.maddesinde düzenlenen dolaylı yağma (5237 sayılı TCK’nda öngörülmemiş olması nedeniyle, aynı Yasanın 142/1-b, 143/1, 35/2 ve 116/1-4, 86/2. maddelerinde öngörülen geceleyin hırsızlığa kalkışma, konut dokunulmazlığını bozma ve yaralama) suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,