Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/15946 K.2013/20040

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığın yakınanın ve katılanın eşyasının bulunduğu ve yazları Bayburt'a geldiklerinde kullandıklarını beyan ettikleri eve muhkem kapı kilidini kırarak 8000 TL değerinde olan eşyayı gece sayılan zaman dilimlerinde aldığının anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, lehe olan yasanın belirlenmesi için yapılan karşılaştırmada dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (pek fahiş),

80.maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 43, 53, 116/4, 43, 151/1, 53. maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerekirken yapılan karşılaştırmada; eylemin geceleyin gerçekleştiği nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulanmadan, mala zarar verme ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçlarıyla uygulama yapılmadan ve yakınanın beyanlarına göre çalınan eşyanın değerinin pek fahiş olduğu gözetilmeden çalınan eşyaların değerinin hafif olduğu kabul edilerek uygulama yapılması, verilen sonuç cezanın açıkça sanık yararına olması ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-İftira suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK’nın 285/2-son maddesinde tanımlanan iftira suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; mahkumiyet hükmünün kurulduğu 12.07.2007 tarihi ile inceleme tarihi arasında, aynı Yasanın 102/4 maddesinde öngörülen 5 yıllık sürenin geçmiş bulunması,