Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/18374 K.2013/15562

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde geceleyin sanığın, yolda yürümekte olan yakınana arkasından sarılıp pantolonunun cebindeki 550 TL parayı aldığının, olayı farkeden yakınanın bağırarak yardım istemesi üzerine olay yerinden geçen tanıklar tarafından sanığın yakalandığının ve tanık polis memurlarının olay yerine gelmesi üzerine sanığın çaldığı parayı yere attığının anlaşılması karşısında;

1-Yakınanın beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olduğunu gösteren delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan ve herhangi bir gerekçe ortaya konulmadan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-son maddesi ile uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin koşulları oluşmadığı halde yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.02.2009, 346-25 ve 6.5.2009 27-95 sayılı kararlarında belirtilen ilkeler ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinde; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmiş olması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibarıyla bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi ve suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşullarının arandığı;

bu bağlamda yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri ile uygulama yapılması gerekirken; yukarıda açıklanan koşulların oluşup oluşmadığı değerlendirmesini de içermeyen, “koşulları bulunmadığından” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,