Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/21548 K.2012/16806

Hırsızlık suçundan sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/ ilk-son, 493/1-son (4 kez), 491/2-son, 61/1 (4 kez), 55/3, 59/2 (6 kez), 81/2 (6 kez), 71 maddeleri uyarınca 8 yıl 27 ay 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, ÜSKÜDAR 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2001 tarihli ve 1999/920 esas, 2001/972 sayılı kararının infazı sırasında 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine sanığın anılan Kanun'un 141/1, 142/1-b (4 kez), 35/2 (3 kez), 31/3 (5 kez), 62/1 (5 kez),

50/3 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. (5 kez) maddeleri ve 765 sayılı Kanun'un 72. maddesi uyarınca 6,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, müşteki Şükrü Demiray'a yönelik eylemi nedeniyle önceki hükmün sanık lehine olduğundan bahisle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin, aynı Mahkemenin 22/07/2005 tarih ve 1999/920 esas,

2001/972 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 24.06.2010 gün ve 2008/7827/42021 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/.07.2010 gün ve KYB/2010/165885 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 15.07.2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18/11/2005 tarihli ve 2005/2691-3395 sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13/10/2005 tarihli ve 2005/10431-12718 sayılı ilâmlarına nazaran, sonraki kanunun unsurlarının veya özel hâllerinin değişmesi, cezanın teşdiden tayini nedeni sayılacak olguların tartışılması,

alt ve üst sınırlar arasında bir oran belirlenmesi yada artırım veya indirim sebeplerinin değerlendirilmesi, cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi veya ertelenmesi hususunda mahkemece takdir hakkının kullanılması ve böylece bireyselleştirme yapılmasının zorunlu olduğu hâllerde duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekeceği gözetilmeden dosya üzerinde karar verilmesinde,

2-5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme gözetilmeksizin, sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilerek, karma uygulama yapılmak suretiyle karar verilmesinde,

3-5237 sayılı Kanun'un 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı Kanun'un 491/ilk ve 493/1. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olması karşısında, sanığın eylemlerinin hırsızlık suçunun yanında 151/1. maddeye uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesinde,

4-5237 sayılı Kanun'un 141/1, 142/1-b maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırına göre 5560 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 19/12/2006 tarihinden önce islenen suçlarda uygulama imkanı bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca 5560 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253, 254. maddelerine göre uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

5-Müştekiler ... ..., ...ve ...'e karşı işlenen hırsızlık suçlarının gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin dikkate alınmamasında, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA