Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/2252 K.2013/3114

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, belirsiz saatte, giriş kapısının kilidini sert bir cisimle kırdığı yakınana ait iş yerine girerek hırsızlık suçunu işlediği ve yakınmanın da devam ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1. maddesindeki gündüzleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma, 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden, bu konularda değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın 08.04.2005 günlü kolluk anlatımında; iş yerine 07.50 sıralarında geldiğini beyan etmesi, tanık Muhammet Numanoğlu'nun 06.30'da işe giderken katılanın iş yeri kapısını açık gördüğünü belirtmesi, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmemesi karşısında, eylemin gece işlendiğine ilişkin kanıtlar gösterilmeden, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCY.nın 143/1. maddesiyle artırılması,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,