Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/22850 K.2013/12764

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/07/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 14.3.1997 gün, 1995/357-1997/46 sayılı 2 yıl 4 aylık hapis cezasına ilişkin ilamının Dairemizce 23.10.1997 gün, 1997/9110 Esas ve 9781 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, hükümlünün cezaevinden yazdığı 25.05.2005 tarihli dilekçesiyle uyarlama isteminde bulunduğu, mahkemece 03.06.2005 gün, 1995/357-1997/46 sayılı 2 yıl 4 aylık hapis cezasının aynen infazına ilişkin ek kararın, hükümlünün, yasa yolu başvurusunda yanıltılmak suretiyle (Yargıtay yasa yolu yerine itiraz yolu denilerek) 25.07.2005 günü hükümlüye cezaevinde tebliğ olunduğu,

yasa yolu başvurusunda yanıltılan hükümlünün de dosya içinde bulunan Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yazdığı 26.07.2005 tarihli dilekçesinde özetle ''5237 sayılı Yasa'nın lehe hükümlerinin uygulanarak dosyasının yeniden ele alınmasını, cezasından indirim yapılmasını'' talep ederek Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 1995/357-1997/46 sayılı ek kararına itirazda bulunduğu, Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2005 gün, 2005/355 sayılı müteferrik sayılı kararı ile hükümlünün itirazının temyiz incelemesine tabi kararlardan olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği,

temyiz başvurusu gereğince işlem yapılması için dosyanın Akşehir Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2005 gün, 2005/486 müteferrik sayılı kararı ile anılan hükmün usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilerek hükümlünün itirazının reddine karar verilmiş ise de; yasa yolu başvurusunda yanıltılıp süresi içinde Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2005 gün, 1995/357-1997/46 sayılı ek kararına karşı dosya içinde bulunan 26.07.2005 tarihli dilekçeyle Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine itirazda bulunan hükümlünün bu isteminin temyiz incelemesine tabi kararlardan olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

./..

-2-

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/1, 81/2. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 151/1. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde hüküm kurulmuşsa da. 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça lehe olduğunun anlaşılması karşısında; duruşma açılmadan hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

...