Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/23900 K.2013/13219

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hüküm ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Sanık ... hakkında 5395 sayılı Yasanın 5/1-a maddesi gereğince uygulanmasına karar verilen tedbir kararının, aynı Yasanın 14/1. maddesine göre itirazı olanaklı olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteminin ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın türü, miktarı ve karar tarihine göre, 1412 sayılı CMUK'nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık ... savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca kısmen isteme uygun olarak REDDİNE.

5271 sayılı CMK.nın 264/1. maddesi uyarınca sanık savunmanı yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre sanık ... yönünden kurulan hükmün itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yargılaması sırasında 18 yaşını doldurmadığı halde 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak 12.06.2007, 13.09.2007 ve 09.10.2007 günlü oturumların gizli yerine açık yapılması,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp, raporunun aldırılmaması ve aynı Yasanın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 50/3. fıkrası uyarınca 18 yaşından küçüklere verilen 1 yıldan az süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesinin zorunlu olduğu ve hapisten çevrilen para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/4.maddesi uyarınca tekrar hapse çevrilemeyeceğinin düşünülmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

5-5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca en fazla 1/3 oranında arttırım yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında arttırım yapılması,