KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/24104 E., 2013/9916 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümlü
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
235 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.07.2010 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz.
Bu durumda zorunlu savunman velev ki sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında.
Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2006 günlü hükmü hükümlü ...’nün uyarlama yargılaması sırasında mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanı Av. ... ’ın yüzüne karşı verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, hükümlünün ilk yargılama aşamasında savunmanı olmaksızın yargılamanın sürdürülüp bitirildiği, adı geçen savunmanın ise.
Mahkemenin 21.04.1994 tarihli hükmünün kesinleşmesinden sonra uyarlama istemi üzerine mahkemece dosyanın yeniden ele alınmasından sonraki aşamada atandığı ve atanan bu savunmandan hükümlünün haberdar olmadığı, hükümlüye bilgisi dışında atanan savunmanının temyizine muvafakat edip etmediği konusunda 27.01.2010 tarihinde meşruhatlı tebligatın yapıldığı, hükümlünün hükmü temyiz etmediği, savunmanının temyizine de onay vermediği anlaşıldığından, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE.
...
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/24104, K. 2013/9916, 2 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama