KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/24766 E., 2011/5637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yağma, hürriyeti tahdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I. Yakınanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz isteğinin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
II. Yakınan ...'a karşı yağma suçundan açılan davada verilen karara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklar ... ve ...'un alkol ve uyuşturucu madde aldıktan sonra, sanık ...'ın yakınana “ torbacısın ” diyerek tokat attığı, sanık ... ve hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık ...'nin yakınanın ceplerini kontrol ettikleri, sanık ...'ın yakınanın cebinden aldığı cep telefonu ve içinde para bulunmayan cüzdanı, cep telefonunu kapatarak sanık ...'a verdiği, ...'ın cüzdana bakıp yakınana geri verdiği ancak cep telefonunu vermediği,
ilerleyen aşamada yakınanın masa üstünde bulunan cep telefonunu alarak açtığı, babasıyla konuştuğu, bunu fark eden sanık ...'ın telefonu geri aldığı,daha sonra yakınanın babası olan diğer yakınana iade ettiği olayda, sanıkların eylemi yağma suçunu oluşturduğu halde, haberleşme özgürlüğünü engelleme suçu olduğunun kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/24766, K. 2011/5637, 19 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama