Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/24782 K.2011/520

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, konuşma ve gezme bahanesiyle yakınanın iradesini yanıltarak aracıyla bir süre gezip şehir dışında bir yere götürüp, burada yükletilen yağma suçunu işledikten sonra, bu sefer bıçakla tehdit ederek şehir merkezine dönmeleri biçimindeki eylemlerinin, yağma suçunun yanı sıra, 5237 sayılı TCK.nun 109/2-3/a-b maddesine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçunu da oluşturduğundan ilgili Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilerek, anılan Yasanın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

2-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nun 326/2. maddesine aykırı olarak “ eşit olarak tahsiline” karar verilmesi,