Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/25004 K.2013/21537

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın, 30-40 ( 40-50 ) kadar ateş tuğlası almalarını söylediği diğer sanıklar ... ve ...'ın, yakınana ait iş yerinin önünde bulunan 1.200 tuğladan 40 tanesini alıp, 75 metre ileriye götürüp bıraktığı, yaşı küçük ...'un bunları çuvallara koyduğu, diğer sanıkların ise 10 tane daha almak istedikleri sırada kolluğun geldiği olayda; ateş tuğlasının tanesinin 35 kuruş olup, 40 tanesinin 12 lira ettiği, suçun işleniş biçimi olayın özelliği, sanığın kastını, ihtiyacı kadar ve az kabul edilecek orana özgülediği anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı TCY'nın 145. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

2.5237 sayılı Yasanın 50 ve 52.maddeleri uyarınca hükmolunan hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

3.Hükümden sonra 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCY'nın 50/6.madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında; hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde kısa süreli hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi veya başlanıp da ödenmeye devam edilmemesi halinde 5237 sayılı TCY'nın 50/6.maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin ihtarına karar verilemeyeceğinin gözetilmesi zorunluluğu,