KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/25226 E., 2013/17926 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlığa Teşebbüs, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Dosya mevcut görgü tespit tutanağı ve olay yeri inceleme raporunda özetle; hırsızlık eyleminin iki katlı binanın birinci katında meydana geldiği, çocuk odasında bulunan pimapen balkon kapısının kilit yerinin sert bir cisimle zorlanmış olduğu, balkon kapısının yanında bulunan camın yine sert bir cisimle kırılmış olduğu, balkon kapı anahtarının pencerenin dışa bakan mermer yüzeyinde bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında;
Öncelikle; suç tarihinde yakınanın evinin pimapen balkon kapısının ve kapı yanındaki pencerenin sağlam ve muhkem vasıfta olup olmadığı, balkona ulaşmanın şahsi çeviklik gerektirip gerektirmediği, pencerenin dışa bakan mermer yüzeyinde bulunan anahtarın olayda kullanılıp kullanılmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak suç vasfının tayini ve sonucuna göre; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması;
2-Sanığın, hırsızlık suçunu kabul etmemesi ve yakınanın sabah 08.00 sırlarında işe gitmek için kalktığında hırsızlık yapıldığını anladığını söylemesi karşısında; eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip, tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/25226, K. 2013/17926, 17 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama