KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/25630 E., 2013/6507 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümlü
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "kendisine zorunlu savunman atandığından hükümlünün veya sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, hükümlünün veya sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün hükümlü ve sanığa da tebliğ edilmesi ve onlar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;
Yatağan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.12.2000 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan savunman Avukat ...'nın yüzüne karşı verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmandan hükümlünün ve sanık ...'ın haberdar olmadığı; hükümlünün ve sanık ...'ın temyiz başvurusunda bulunmadığı,
1-Hükümlü ...'a anılan kararın tekrar tebliği ile bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği sorularak süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği ve zorunlu savunmanın temyizine onay verdiğine ilişkin bir belge ibraz etmediği takdirde temyiz hakkından vazgeçmiş sayılacağı; sanık ...'a ise anılan kararın tebliği ile bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği sorularak süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanın açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/25630, K. 2013/6507, 28 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama