Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/25702 K.2012/10925

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24/06/2008 tarihinde sanığın bilgisi dışında atanan savunmanının bulunduğu oturumda tefhim olunan karara karşı, sanık savunmanının temyiz yoluna başvurmadığı, kararın sanığa tebliğe çıkarılmadan temyiz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirildiği, sanığın 08/10/2008 tarihli dilekçesiyle temyiz yasa yoluna başvurduğu, mahkemece 07/11/2008 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu kararın da cezaevinde bulunan sanığa 7201 sayılı Yasanın 19. maddesine aykırı olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 08/10/2008 günlü temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile 07/11/2008 tarih ve 2006/ 904 esas 2008/703 karar sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,