KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/25902 E., 2013/6530 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi)
- Hükümlü
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Duruşma açılarak verilen uyarlama kararında, yasa yolu açıklamasının T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı; temyiz yasa yoluna başvuru süresinin ne zaman başlayacağının ve başvuru şekli ve yönteminin açıklanmadığı anlaşıldığından; hükümlü ...'ın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hükümlü ...'ın suç arkadaşı olan ve aynı suçtan hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olan sanık ...'in, hükümlü ...'ı ve sanık ...'ı bir otomobil çalıp getirmeleri konusunda azmettirdiği, bu irade birliği içerisinde hareket eden hükümlü ... ile diğer sanık ...'nın yakınan ...'nun 21.05.2003 günü sokakta park halinde duran otomobilini, ne şekilde bir yöntem kullandıkları belirlenemeden çalıp, sanık ...'in işyerine götürdükleri ve karşılığında bir miktar para aldıkları biçiminde gelişen ve mahkemece de bu şekilde kabul edilen olayda; sanık ...'un, hırsızlık eyleminin fiilen gerçekleştiği aşamada olay yerinde bulunmadığı, hırsızlık suçunun iki kişi tarafından gerçekleştirildiği ve bu nedenle 765 sayılı TCK’nın 491/2. maddesinin “son” fıkrasının olayda uygulama olanağının bulunmaması,
2-Kapıları kilitli olarak sokağa park edilmiş aracın çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda, 5237 sayılı TCK’nın 142/1.maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden (e) bendi ile hüküm kurulması,
3-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/2, 522. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça
uyan 142/1-b, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanığın yararına olması ve 5237 sayılı Yasa uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/25902, K. 2013/6530, 28 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama