Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/27716 K.2013/8566

5237 sayılı TCK.nın 142/1-b, 39/2-c, 31/3.maddesi ile 1 yıl 3 ay hapis cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/11/2010 günlü ek tebliğname ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... , ..., ... ve ... hakkında; yakınan ...’e yönelik 19.11.2001 tarihinde gerçekleşen hırsızlık eylemleri ile ilgili olarak Denizli 5.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 25.06.2002 gün ve 2001/1136-2002/591 sayılı karar ile mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu kararın ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ...’ın savunmanı aracılığı ile, ... ve ...’in ise kendilerinin anılan kararı temyiz ettiği, Dairemizin 29.03.2004 tarihli kararı ile ... ve ... hakkındaki hükümlerin onandığı, ... yönünden ise hükmün bozulduğu,

bozulan bu hüküm üzerine sadece ... yönünden Denizli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/556 esas sayılı dosyası üzerinden yargılamaya devam edildiği, ... ve ... hakkında temyizde onanma sonucu kesinleşen hükümlerin infazına başlandığı,

bu sırada 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı yeni Türk Ceza Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine Mahkeme tarafından 02.06.2005 tarihinde ... hakkında duruşma açılmaksızın dosya üzerinden lehe yasa değerlendirmesi yapılarak 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu belirtilip anılan yasanın 142/1-b, 39/2-c, 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası verildiği ve bu şekilde infazı için Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, uyarlama kararının hükümlünün ilk yargılamasındaki savunmanı Av. ... ’a tebliğ edilip anılan savunman tarafından 18.07.2005 tarihli temyiz dilekçesi ile süresinde temyiz edildiği,

ayrıca ... hakkındaki 2004/556 Esas numarası ile devam eden yargılamanın da 22.09.2005 günü 2005/572 karar numarası ile hükme bağlandığı, bu esas numaralı dosyanın içerisinde ayrıca hükümlü ...’a

ait uyarlama aşaması da dahil yargılanmasına ait evrakın ve 02.06.2005 günlü uyarlama kararının da bulunduğu, bu sebeple Dairemizin 06.05.2009 gün ve 2006/12494-2009/8096 kararında sanık ... hakkındaki 22.09.2005 tarihli kararın incelenip onandığı, Hükümlü ... hakkındaki 02.06.2005 tarihli kararında incelenerek; duruşma açılmaması lehe yasa değerlendirmesinin usulünce yapılmadığı, eyleme doğrudan katılması sebebi ile 5237 sayılı Yasanın 39/2-c maddesi ile uygulama yapılamayacağı ve Çocuk Koruma Kanununun 23, 24.maddelerince değerlendirme yapılması gerektiğinden bozulduğu,

bozma üzerine Hükümlü ... hakkındaki dosyanın yerel mahkemece 2009/446 Esas numarasına kayıt edilip bozma üzerine yeniden duruşma açılarak ve bozmadaki hususlara uyularak ... hakkında 5237 sayılı Yasa hükümleri lehe düzenleme içermediğinden uyarlama talebinin reddine karar verildiği anılan bu kararın Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2012/18906-23776 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği,

Oysaki sanık hakkındaki 02.06.2005 tarihli uyarlama kararı ile ilgili mahkeme tarafından müstakil bir dosya daha düzenlendiği, bu dosyanın da bağımsız olarak dosya gönderme formu ile gönderilmesi üzerine sanık hakkında 02.06.2005 tarihli uyarlama kararı ile ilgili inceleme yapılıp 09.04.2009 gün ve 2006/1036-2009/6820 sayılı karar ile savunmanın temyizine onay verip vermediğinin tespiti için dosyanın iade edildiği, Dairemizin 09.04.2009 tarihli anılan iade kararı ile ilgili olarak da hükümlünün temyize onay verdiğini belirtmesi üzerine hükümlü hakkındaki evrakın dairemizin 2010-27716 sayılı esasına kayıt edilip incelememize konu olduğu anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;