Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/30310 K.2013/17057

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bankada sıra bekleyen mağduru, konuşma bahanesiyle oyalayıp, çantayı yere koymasından sonra, suç arkadaşı ... ile alıp olay yerinden ayrılan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, sadece kişilerin üzerindeki eşyanın çalınması sırasında gösterilmesi gereken ve aynı Yasa'nın 142/2-b maddesinde öngörülen ve suçun yasal unsuru olarak kabul edilen “özel beceri” tanımına yanlış anlam verilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Mağdurun, 14.03.2007 havale tarihli dilekçesiyle, 19.02.2007 tarihinde zararların giderildiğini belirttiği, iddianamenin 23.02.2007 günü düzenlendiği, zararın hazırlık aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168/1.maddesi gereği, sanık hakkındaki indirim oranının 2/3 ile 1/2 arasında takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurularak sanığa fazla ceza verilmesi,

3-Sanığın adli sicil kaydında gözüken ve mükerrirlik uygulamasına esas alınan hükümlülüğünün kesin nitelikte olduğu gözetilmeden 1412 sayılı CMUK’nın halen yürürlükte olan 305/son maddesine aykırı davranılması,

4-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,