Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/31383 K.2011/6810

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa 17.11.2009 tarihli gerekçeli karar Tebliğat Kanunu'nun 35.maddesine göre 3.2.2010 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın 29.2.2008 tarihinden beri cezaevinde olduğunu beyan etmesi karşısında; sanığa yapılan tebligat yukarıda belirtilen nedenle usulsüz olduğundan, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek ve 26.07.2010 günlü red kararı kaldırılarak yapılan incelemede :

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın İzmir İli,Menderes İlçesi,Özdere Beldesinde bulunan evine 2.8.2005 günü 01.30 ile 07.00 saatleri arasında ,yatak odasındaki pencere camının sineklik teli kesilerek içeriye girilip, 600.00 TL para,sürücü belgesi, cep telefonu, 35 DRP 12 plakalı aracın kontak anahtarı ve araca ait ruhsat alınıp, dışarıdaki...plakalı aracın çalındığı,

3.8.2005 günü saat 10.30 sırlarında İzmir, Ümraniye Hekimbaşı Mahallesi, Hanlı Caddesi Çanlı Sokak no:14/1'deki evde kavga olduğunun kolluğa bildirilmesi üzerine ,olay yerine gelen görevlilerin sanık ... ile beraat eden sanık ...'nun kavga ettiklerini gördükleri, evin önünde bulunan 06 LKN 10 plakalı aracın kime ait olduğunun sorulduğu, sanığın aracın kime ait olduğunu bilmediğini beyan etmesi üzerine, kollukça çevrede yapılan araştırmada aracın sanıklar tarafından getirildiğinin saptanmasından sonra, sanık ...'ün üst aramasında araca ait kontak anahtarının ;plaka araştırıldığında plakanın Ankara ilinden çalındığı,

aracın bagajında 35 DRP 12 sayılı plaka ile torpido gözünderuhsatının bulunduğu, motor ve şase numaraları araştırıldığında aracın yakınana ait olduğunun anlaşılması ve sanığın 4.8.2005 günlü savunman huzurundaki suçu dolaylı kabullendiği anlatımı ile 20.6.2008 tarihli savunması karşısında :eylemin TCK.nun 142.maddesinin 2.fkrasının (d) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması,