Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/31897 K.2013/5623

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ;

Hükümlü hakkındaki kesinleşmiş 26.5.2003 günlü hükmün, 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre uyarlanması için, duruşma açılarak, savunman da atanmak suretiyle karar verildiği ve hükümlü için atanan savunman Av. ...'ün 24.01.2007 günlü uyarlama kararını temyiz ettiğinin ve ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün ve 2008/9-7-56 sayılı kararında açıklandığı gibi, kendisine zorunlu savunman atandığından hükümlünün haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılmış bulunan tefhim veya tebliğin, kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısı doğrultusunda hükümlüye “müdafisi tarafından kararın temyiz edildiği, temyiz talebini kabul edip etmediğini bildirmesi” açıklamasını içeren kayıt ile birlikte yöntemine uygun olarak tebliğ edildiği, adı geçen hükümlünün bu tebligata rağmen mahkemeye herhangi bir başvurusunun bulunmadığı ve temyiz dilekçesi vermediğinin anlaşılması karşısında;

Temyize yetkisi olmadığından hükümlü ... savunmanının temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “hükümlünün, TCY’nın 53.maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,