Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/3916 K.2013/4191

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın olaydan hemen sonra kolluk görevlilerine başvurarak, yolda yürürken konuşma yapmak için elinde tuttuğu cep telefonunun bir şahıs tarafından çekilip alındığını ve bu şahsın suratını gördüğünü belirttiği ve eşgal tarifi yaptığı, aynı gün emniyetteki zanlılar albümündeki fotoğraftan sanığı teşhis ettiği; sanığın 11.01.2007 günü gözaltına alındığı, 12.01.2007 günü avukat yanında, dört kişi arasında Cumhuriyet Savcısı tarafından yaptırılan teşhis işlemi sırasında sanığı tereddütsüz ve kesin olarak teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında;

yakınanın mahkemede 16.02.2007 günlü oturumda, soruşturma aşamasında yaptığı teşhislerden emin olmadığını söylemek suretiyle çelişkiye düştüğü, mahkeme tarafından çelişkinin giderilmesi konusunda ısrarlı ve ayrıntılı davranıldığı, ancak yakınanın mahkemede sonradan değiştirdiği ifadeden dönmediği dikkate alındığında; yakınanın önceden tanımadığı sanığa iftira atması için bir neden bulunmadığı, soruşturma aşamasında yapılan teşhis işlemlerinin suçun sübutu yönünden tereddüt yaratmadığı,

yakınanın sonradan ifadesinden dönmesinin sanığın ceza almamasını sağlamaya yönelik bir davranış olduğu gözetilmeden, sanığın sübut bulan atılı suçtan mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek ve yakınanın sanığı kurtarmak için mahkemeyi yanılgıya düşürücü ifadesine dayanılmak suretiyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,