Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/508 K.2013/4100

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... ve hakkında beraat kararı temyiz konusu olmayan ...'ün aşamalarda değişmeyen anlatımlarında; olay günü birlikte hırsızlık yapmaya karar verdiklerini, sanık ...'ın boru anahtarı ile yakınana ait evin giriş kapısını zorlayarak açtığını, birlikte içeri girerek aldıkları eşyaları ...'in arabasına yükleyip götürdüklerini belirtmeleri ve suç eşyasını satın almak suçundan hakkında ayrı evrak yürütülen ...'ın yakınanın evinden çalınan televizyonu sanıklar ... ve ...'in kendisine satmak istediklerini ifade etmiş olması karşısında; sanık ...'in diğer sanıklar ile birlikte önceden verdiği karar doğrultusunda hırsızlık suçuna doğrudan katıldığı anlaşılmakla; tebliğnamede sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi gereğince lehe yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede, Adli Sicil Kaydı içeriğine göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 765 sayılı TCY.nın 81/2-3. maddesinin değerlendirmeye alınmaması ve sanıklar tarafından çalınan eşyanın bilirkişi tarafından saptanan toplam değerinin dairemizce normal kabul edilmesine karşın 765 sayılı TCK'nın 522/1.maddesinin “pek hafif” hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, 765 sayılı TCY.sı uyarınca verilen sonuç cezanın sanık yararına olması ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından

işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “müteselsilen” kelimesinin çıkartılarak, yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede

Sanığın, yüklenen suçu işlemediği yönünde aşamalardaki inkara yönelik savunmalarının aksine, diğer sanık ... ve ...'ün sonradan değiştirdiği soyut suç atma niteliğindeki kolluk anlatımı dışında, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,