Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/6204 K.2013/2002

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK.nın 58/7. maddeleri hükmü gereğince, sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas teşkil eden ilamların en ağırıyla uygulama yapılması gerektiği, sanık hakkında Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/96 Esas, 2002/299 karar sayılı 30.05.2002 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla hükümlülüğü bulunmasına rağmen, hakkındaki Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/103-192 Esas-Karar sayılı 29.03.2002 tarihinde kesinleşen 3 ay 11 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması, karşı temyiz bulunmadığından.

Sanığın yakınanın aracının camını kırıp içeriye girerek hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken anılan Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “5237 TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp, yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,