KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/6783 E., 2010/16843 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- SUÇlar
- Yağma, sarkıntılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
512 kelime·3 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında yakınanlar ... ve ...'e yönelik sarkıntılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53/4.maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlü hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrası çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III-Yakınan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde :
5237 sayılı TCY'nın 31/3.maddesinin uygulanması sırasında 1/2 oranında indirim yapıldığı halde ,oranın 1/3 olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı Yasanın 150/2. Maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,
Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması,
2-Yakınanın elinde taşıdığı içinde fotoğrafların bulunduğu poşeti zorla alan hükümlü ...'ın içerisinde para ya da değerli bir eşya bulunmadığını gördüğü poşeti kafasını pencere demirine vurup alnından yaraladığı yakınana geri verdiğinin
anlaşılması karşısında: yasal koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCY'nın 168/3. maddesinin sanık hakkında uygulanması,
3-Suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53/4.maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
4-Hükümlü hakkında uygulanan 765 sayılı TCY.nın 495/1,61,55/3. maddeleriyle, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 37.maddesi yollamasıyla 149/1-a-c,31/3. maddelerinin ;anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, 765 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun göz önüne alınması gerekliliği,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/6783, K. 2010/16843, 28 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama