Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/7014 K.2013/5226

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Soruşturma belgeleri arasında bulunan ve hükme esas alınan olay yeri inceleme raporu, teslim ve tesellüm tutanağı, mağdurun ifadesi ve sanıkların Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadelerini içeren tutanak ve belgelerin fotokopi olmadığı, suçun sübutuna ve vasıflandırılmasına ilişkin diğer kanıtların kovuşturma aşamasında elde edildiği, onaysız fotokopiden ibaret belgelerin ise tek başlarına sonuca etkili evrak niteliği bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hırsızlık suçunu işlemek için, sonradan şikayetinden vazgeçtiğini açıklayan mağdurun gece vakti işyerine giren sanıkların eyleminin, hırsızlık suçunun yanı sıra ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu dikkate alınarak, bu suç için de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri keşif masrafından ibaret yargılama giderinden eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,