Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/7087 K.2012/3856

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 04/03/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlüler ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Katılana yönelik yönelik yağma eyleminin birden fazla kişi tarafından birlikte, kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, silahla ve gece sayılan zaman dilimde, işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY'nın 149.maddesinin 1.fıkrasının(a) (b) (c) (h), bentlerinin sanıklar hakkında uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı biçimde uygulama yapılacağından söz edilmesi,

2-)Yağma suçunun 5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının hem (a) (c ) (b) ve (h) bentlerine aykırı biçimde, birden fazla kişi tarafından birlikte ,kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, silahla ve gece sayılan zaman dilimde işlendiğinin anlaşılması karşısında: 5237 sayılı TCY'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-) 5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle değer az kabul edilerek hükmolunan cezadan 1/2 oranında indirim yapılacağından söz edilmesi suretiyle, cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının kullanılmış olması nedeniyle,

duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yapılan incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4-)5237 sayılı TCY’nın 148 ve 149.maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCY’nın 499.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin katılana karşı yağma suçunun yanı sıra, 5237 sayılı TCY’nın 109/2,109/3-a-b.maddesine uyan özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğu bu suçla ilgili uygulama yapılması ve bu suçun değişen yasal öğelerinin belirlenmesi için duruşma açılması gerektiğinin düşünülmemesi ,

5-)5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,