KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/7090 E., 2012/5695 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
1- Sanıklara yükletilen görevliye hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların eleştiri nedeni dışında yasal bağlamda uygulandığı,
Adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanıklar hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından sanıklar ... ve ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme eylemine ilişkin temyizde;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen TCY.nın 50/1-f maddesinde, gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte ücret ödenmeksizin çalıştırmaya karar verilebileceğinin öngörülmesine karşın, sanığın rızası alınmadan ve infazda tereddüt yaratacak biçimde hangi iş kolunda çalıştırılacağı belirtilmeden hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/7090, K. 2012/5695, 12 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama