Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/7118 K.2013/6023

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Dosya içerisinde bulunan sanığa ait Parmak İzi Sicili başlıklı belgede, sanığa ait mukayese parmak izinin, bir oto hırsızlığı eylemi ile ilgili olarak 26.05.1994 tarihinde alındığı, sicilde sanığın çocukken yaşadığı tüp patlaması sonucunda ellerinin felçli ve yanık olduğu, sağ baş parmağının felçli olduğunun yazıldığı.

02.07.2004 tarihli ekspertiz raporunda da çalınan otonun bagaj üst kısmında tespit edilen parmak izinin sanığın sağ el baş parmak izi ile aynı olduğunun belirtildiği; sanığın mahkemedeki sorgusunda, “1983 yılında meydana gelen tüp patlaması sonucunda ellerinin yandığını, Aksaray Vatan Hastanesi’nde 1994 ile 2002 yılları arasında bu nedenle 9 kez ameliyat olduğunu, parmak izinin mevcut olmadığını, suçu kabul etmediğini, kendisinin Maslak semtinde bir oto yıkamacıda çalıştığını, temizlik için gelen otoda parmak izinin bu nedenle bulunmuş olabileceğini” savunduğu ve suçlamayı kabul etmediği; olay yeri tutanağına göre de otonun ...

Köyü’nden çalındığının anlaşıldığı, otonun çalınması için sol ön kapısının zorlananarak açıldığı, bagaj kısmına bir müdahalenin yapıldığına ilişkin bir tesbitin bulunmadığının anlaşılması karşısında; mevcut kanıtlar ve savunma doğrultusunda, suçun sübutuna ilişkin tereddütlerin giderilebilmesi için öncelikle, sanığın tedavi olduğunu söylediği Aksaray Vatan Hastanesi’nden tıbbi gözlem, teşhis ve tedaviye ilişkin hasta dosyasının ve eklerinin getirtilmesi, bu evrak ile birlikte sanığın Adli Tıp Kurumu’na sevk edilerek,

sağ el baş parmak derisinin parmak izi bırakacak yapıda olup olmadığının tespit ettirilmesi ve bu doğrultuda dosyada bulunan kolluk birimi tarafından düzenlenmiş 27.05.2004 tarihli olay yeri inceleme raporunun parmak izine ilişkin bölümünün ve 02.07.2004 tarihli ekspertiz raporunda saptanan hususunun doğruluğunun araştırılması; mağdurun çalınan otosunu suç tarihine yakın bir zamanda sanığın çalıştığını söylediği oto yıkama yerine götürüp götürmediğinin de araştırılması ve sonucuna göre, tüm kanıtların yeniden

değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2- 765 sayılı TCK’nın 62. maddesinin, 522/1. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5252 sayılı TCK’nın 9/3. maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede, 5237 sayılı TCK hükümlerinin denetim olanağı verecek biçimde tatbikinin gerektiği, bu bağlamda temel cezanın, arttırım ve indirim maddeleri ile bunların uygulanması sonucunda kabul edilen ceza sürelerinin, denetime yer verecek biçimde kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi ve 5237 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde kapıları kilitli olan otomobilin kapısının zorlanarak açılması halinde eylemin 142/1. maddenin (b) bendine uyduğu gözetilmeden, (e) bendinin karşılaştırmaya esas alınması;

kapıya ve direksiyon kutusuna zarar verildiği saptandığına göre eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra, ayrıca şikayeti devam eden mağdura karşı 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan ve suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerine bağlı olan mala zarar vermek suçunu da oluşturduğunun düşünülmemesi,