Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/9270 K.2013/3975

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temel uygulama maddesinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, “142/1-b-e” olarak yazılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/2 Esas, 2005/72 Karar sayılı, 01/03/2005 yerine getirme tarihli, 765 sayılı TCK'nın 493/1.maddesi ile iki ayrı hırsızlık suçu nedeniyle verilen 1782'şer TL para cezası, aynı Yasa'nın 72. maddesine göre toplanıp 3564 TL olarak içtimalı hüküm kurulduğundan, ceza miktarlarının aynı olması nedeniyle, verilen bu mahkumiyet hükümlerinden birisinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin