Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/9373 K.2013/12798

: 2- Sanık ...: kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyet :3-Sanık ...: konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nun 231/5.maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 264/1.maddesi uyarınca sanık yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden istem gibi İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında geceleyin birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ...'ün adli sicil kaydına göre Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/98 Esas, 2006/184 Karar sayılı, 19.10.2006 kesinleşme tarihli ./..

-2-

tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesini uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine, “sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,

3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında yakınan ...'na yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında geceleyin birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'ün adli sicil kaydına göre Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/98 Esas, 2006/184 Karar sayılı, 19.10.2006 kesinleşme tarihli tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesini uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

./..

-3-

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan meydana gelen somut bir zararın olmadığı gözetilmeden, sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-) Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesi 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesi müstakil bir ceza maddesi olup, kasten yaralama sonucu vücutta kemik kırığının meydana gelmesi halinde kırığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre 1 yıl ile 6 yıl arasında hapis cezası öngördüğü, hükme esas alınan Adli Tıp Biriminin 29.11.2006 tarih ve 15057 sayılı raporun içeriğine göre, yakınanın burun kırığına neden olan yaralanmasının hayati tehlikeye yol açmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğunun belirtilmesi karşısında.

19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasayla 5237 sayılı TCK'nın 87/3.maddesinde yapılan değişiklikten önceki ve sonraki ilgili bütün hükümlerin somut olaya uygulanıp, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün belirlenip, sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1.maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

...