Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/10394 K.2013/18307

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1,522. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasa'nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

mala zarar verme suçu yönünden taraflara uzlaşma önerisinde bulunulup sonucuna göre lehe yasanın tespiti gerekirken bu konuda değerlendirme ve uygulama yapılmaması, sonuç cezanın açıkça sanık lehine olması nedeniyle; olaydan sonra yakınanın kendi imkanları ile yapmış olduğu araştırmalar sonucu suça konu eşyaları ...'e ait dükkanda görerek kolluğa ihbarda bulunması üzerine bu eşyaların kolluk tarafından zaptedilerek yakınana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; rızai iade şartlarının gerçekleşmediği gözetilmeksizin, olayda koşulları bulunmayan TCK’nın 168.maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,