Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/10564 K.2013/17761

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında erteleme hususu değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin suç tarihi itibari ile uygulama alanı bulan 5395 sayılı Kanunun 23/2-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Soruşturma aşamasında, yakınanların sanık ...'u fotoğrafından teşhis etmeleri üzerine polislerin sanığın evine gittiklerinde, sanık ...'un eylemi sanık ... ile gerçekleştirdiklerini ve yakınanlardan aldığı para ve cep telefonunun yastığının altında olduğunu beyan ederek, sanık ... ise yakalandığında üst aramasından elde edilen paranın ve cep telefonlarının yakınanlara ait olduğunu söyleyerek yakınanlara iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; katılanlara kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/3-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

3-) Cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi gereğince uygulama yapılırken, kararda 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi yerine, 1412 sayılı CMK'nın 307/4. maddesinin gösterilmesi,