Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/11667 K.2013/22900

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2011 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. İddianame kapsamı ve Mahkemenin kabulüne göre; sanığın, 18.7.2003 günü saat 15.30 sıralarında, hakkındaki hüküm daha önce kesinleşen sanık ... ... ve yaşı küçük olduğu için ayrı işlem yapılan ... ile birlikte, pazar yerinde açık kimliği saptanamayan bir kadının çantasından cüzdan almaya çalışırken görüldükleri, orada bulunan görevliler tarafından ... ve ...'in yakalanması üzerine sanık ...'ın bıçak çıkararak üstlerine yürümesi nedeniyle serbest bırakılan diğer sanıklarla birlikte kaçarken, araçla seyir halinde olunan yakınan ...'ın aracından inerek sanık ...'i yakaladığı, boğuştukları ve sanık ...'ın yakınanı bıçakla yaraladığı olayda;

sanığın eyleminin 765 sayılı TCY'nın 495/2.maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 497/1.maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı TCY da ise sanığın kendisini yakalanmaktan kurtarmak için zor kullanması şeklinde işlenen dolaylı yağma suçuna yer verilmemesi karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 142/2-b, 35/2, 86/1-2-3-e maddelerindeki suçları oluşturduğunun gözetilmemesi,

2. Kabule göre de; Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,