Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/1464 K.2013/25254

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/12/2010 tarihli ek tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda hükümlü ve suç arkadaşlarının, yakınana ait iş yerinin sağlam kapı kilidini kırmak suretiyle hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilip, yakınma bulunduğu için mala zarar verme suçu yönünden de uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlünün yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından; hükümlünün, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddelerine karşılık 765 sayılı TCY.nın 493/1-son, 522 (normal) maddelerine uyan eylemleri nedeniyle denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre; 2-Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,