KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/15016 E., 2014/2611 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2009/6142
- Mahkemesi
- Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 13/11/2008
- Numarası
- 2008/660 (E) ve 2008/1178 (K
- Suç
- Hırsızlık, Mala zarar vermek
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Yakınana ait evden hırsızlık sonrası olay yerinden alınan parmak izinin yakalanamadığı için hakkında ayırma kararı verilen diğer sanık S.. D..'a ait olduğunun saptanması üzerine, soruşturma aşamasında dinlenen adı geçen sanığın eylemi sanık O.. E.. ile birlikte gerçekleştirdiklerini ifade etmesine karşın, sanık Olcay'ın suçu işlemediğine ve sanık Sinan'la aralarında husumet olduğuna ilişkin savunması karşısında: Hakkında tefrik kararı verilen diğer sanık Sinan hakkındaki dava dosyasının sonuçlanması beklenip, sanık Sinan'ın husumet konusundaki anlatımı da belirlendikten kanıtların bir bütün olarak değerlendirilmesiyle, sanık Olcay'ın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,
2-Kabule göre de:
a-Yakınanın 13.11.2008 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında: mala zarar verme suçunun, suç tarihine göre takibi şikayete bağlı suçlardan olup ve 5237 sayılı TCY'nın 73/4 ile 5271 sayılı CM'nın 223/8.maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b-Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/15016, K. 2014/2611, 20 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama