Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/1506 K.2013/19122

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında yakınan ...'a karşı işledikleri hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların eylemlerine ve 765 sayılı TCK.nın 491/3. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, 20.12.2004 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar hakkında katılan ... ...'ye karşı işledikleri hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların olay günü Eskişehir ilinden Sivrihisar ilçesine gitmek üzere yol kenarında otostop yapan katılan ve arkadaşını otomobile aldıkları, katılan ve arkadaşı Sivrihisar'da inmek istemesine karşın, sanıkların yolu tarif etmelerini isteyerek mağdurlara “Polatlı'ya kadar bizimle gelin, daha sonra biz sizi geri getiririz.” dedikleri, Polatlı girişinde otomobil bozulduğunda sanık ...'ın yardım istemek amacıyla bir yeri aramak bahanesiyle katılandan cep telefonunu aldığı, kısa süre önce katılanın arkadaşını yardım bulmak üzere sanayi bölgesine gönderen sanıkların katılandan otomobili ittirmesini istediği,

katılan kabul etmeyince aracı itmek için inen sanık ...'in dönüşte kapıyı açıp katılanı kolundan çekerek aşağı attığı, sanıkların katılana ait cep telefonu ve montunun bulunduğu otomobille hızlıca olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,