Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/1526 K.2013/18581

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın katılan kurumun hizmet binasına zemin kattaki açık olan pencereden girdiği,içeriden aldığı kontak anahtarıyla kurumun otoparkında bulunan otomobili çaldığının anlaşılması karşısında;sanığın eyleminin 765 sayılı Yasanın 493/2, 522; 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 143, 53. maddelerine uyduğu belirlenerek ve eylem için zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek;

Sanık için erteleme ile ilgili yapılan değerlendirmede suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verildiği ve bunun da 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b maddesi uyarınca aranan subjektif şartlardan olduğu dikkate alındığında,sanık hakkında karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, ikrarına göre geceleyin,katılan kuruma girerek otomobil kontak anahtarını elde edip hırsızlık suçunu işlediği ve yakınmanın da devam ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4. maddesindeki geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, bu konularda değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.