Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/1540 K.2013/18572

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü eve geldiğinde 15 gün önce evlenmelerine karşın, aralarında geçimsizlik bulunan eşi katılandan evlilik masrafları nedeniyle oluşan borçları ödemek üzere, düğünde takılan 8 adet bileziği istediği, katılanın vermek istememesi üzerine sanığın katılana eliyle vurmak suretiyle onu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bilezikleri alıp evden ayrıldığı, evlilik birliğine destek amacıyla düğünde takılan altınların bir kısmının katılan ile sanığa ait müşterek borçlar nedeniyle sanık tarafından alındığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 150/1 yollamasıyla aynı Yasanın 86/2-3, a madde ve fıkralarında düzenlenen eşe karşı kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, sanığın suç vasfının belirlenmesinde Daire Üyesi ...'in muhalefeti ile oyçokluğuyla, 30.09.2013 tarihinde karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY

Dosya kapsamına, mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanına göre düğünde takılan kolundaki altınların tehdit ve zorla sanık tarafından müşterek konutta alındığı sabittir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi ve Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararları doğrultusunda düğünde takılan takıların kadına ait olduğu kabul edilmektedir. Sanığın eylemi TCK.nın 149/1-d maddesi kapsamında yağma suçunu oluşturmaktadır. Karşı temyiz bulunmamaktadır. Mahkeme hükmünün eleştirilerek onanması gerektiği görüşü ile çoğunluk görüşüne katılmıyorum.