Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/16200 K.2014/3120

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, bir otoparka bırakılan katılana ait kamyoneti, haksız olarak ele geçirdiği anahtarı kullanarak çaldığı, araçta yüklü bulunan giyim malzemelerini boşalttıktan sonra, kamyoneti bir okulun yanına park edip anahtarını kanalizasyona attığı, otopark sahibinin kendisinden şüphelenmesi üzerine, suçu kabullenerek, aracı park ettiği yeri göstermek suretiyle katılana iadesini sağladığı somut olayda; katılanan zararının soruşturma aşamasında kısmen karşılanmış olması nedeniyle, katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,