Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/16201 K.2013/24438

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay tarihinde bankadan emekli maaşını alıp yolda yürümeye başlayan yakınanın yanına gelip emeklilere hükumetin 190.-TL ek para vereceğini, kendisinin almaya gittiğini söyleyen sanığa inanıp yolda beraber yürümeye başlayan yakınana, bir süre sonra yerde para bulduğunu söyleyen sanığa, polise haber verelim demesi üzerine sanığın da sahibi çıkarsa veririz diyerek cevap vermesinden kısa bir süre sonra sanıkla fikir ve eylem birliği içinde olan kimliği tespit edilemeyen sanığın suç arkadaşının yanlarına gelip para kaybettiğini söylediğinde sanığın paranın kendisinde olamadığını beyan ettiği,

yakınanın ise sanığın suç arkadaşına arama yapması için çantasını verdikten sonra çanta içerisinden paranın alınıp çantanın yakınana iade edilmesi biçiminde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nun 141/1.maddesine uyan suçu oluşturduğu; aynı Yasanın 142/2-b maddesinde tanımlanan “özel beceri” ögesinin, elde veya üstte taşınan eşyayı almaya yönelik bir düzenleme olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,