Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/16266 K.2012/23857

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son, 522, 81/2-son, 491/ilk-son (iki kez), 522. maddeleri gereğince 13 yıl 8 ay 20 gün hapis, diğer sanık ...

765 sayılı Kanun'un 493/1-son, 522, 491/ilk-son (iki kez), 522. maddeleri uyarınca 9 yıl 16 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına dair, ANKARA 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2003 tarihli ve 2003/114-113 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine,

sanıkların anılan Kanun'un 142/2-d, 143, 142/2-b (iki kez), 145. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'in mükerrir olması sebebiyle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan 4 ay 20 gün hapis cezasından fazla olamayacağına dair,

aynı Mahkemenin 06/06/2005 tarihli ve 2003/114-113 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02.06.2011 gün ve 2011/7255/31737 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2011 gün ve KYB/2011/225010 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 18.07.2011 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki" lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması,

herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, delil toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması imkanı sonraki kanun ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden dosya üzerinden karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddeleri uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.

Ancak;

a)-Önceki yasaya göre, sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,

b)-Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,

c)-Önceki yasaya göre, temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca; sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün halinde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçlarını oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, 143. maddeye göre artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilmesi;