Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/17970 K.2014/2355

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun evinde misafir olarak bulunduğu sırada sanığın, 3 adet cep telefonu ile park halinde bulunan aracın anahtarını alarak, araç ile olay yerinden ayrıldığı, olaydan 2 gün sonra çaldığı arabayı, babasının evinin önüne bıraktığı, onun da durumu mağdura bildirmesi üzerine aracın mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; eylem bir bütün halinde tek hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, yerinde olmayan gerekçe ile TCK’nın 43/1.maddesi ile temel cezada artırım yapılması ve kısmi iadenin gerçekleştiği gözetilerek, mağdura kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına onay verip vermediği sorulup, sonucuna göre; 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,