Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/18186 K.2012/9493

Hırsızlık suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Tatvan Sulh Ceza Mahkemesinin 17/03/2004 tarihli ve 2003/168 esas, 2004/28 sayılı ilâmı tekerrüre esas teşkil ettiğinden sanık hakkında anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair BİTLİS Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2007 tarihli ve 2006/220 esas, 2007/210 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.07.2011 gün ve 2009/8802/37343 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2011 gün ve KYB/2011/252402 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 06.10.2011 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Tüm dosya kapsamına göre;

1- Sanığın, yakınanın iş yerinin önündeki açık alanda bırakılmış olan tezgaha asılı giyim eşyasını çalmaya kalkıştığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanunun 142/1-e maddesine göre hüküm kurulmasında,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan eyleminin 01/06/2005 tarihinden sonra işlenmiş olması sebebiyle, incelemeye konu suçtan verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19/03/2008 tarihli ve 2008/2761-5122 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinde yer alan "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı ilk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,

Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322' nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326' ncı maddeleri uygulanır...." şeklindeki düzenleme ile,

1412 sayılı Kanun'un 305/1-1 ve 305/2. maddelerine göre ikimilyar liraya kadar olan para cezalarının kesin olması ve tekerrüre esas alınamayacak olmaları karşısında, sanığın sabıkasına esas önceki para cezasının ikibin yeni Türk lirasının altında olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA