KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/18645 E., 2014/4892 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde :
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesi gereğince mahkum olduğu cezanın yarısı olan 1 ay 20 gün süre ile ikametinin bulunduğu ilçedeki internet cafelere gitmesinin yasaklanmasına karar verilmek suretiyle infaz mahallinin kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; 50/1-d maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından ''ikametinin bulunduğu ilçedeki'' tümcesinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suç tarihine göre konut dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamında olduğu ve yakınan ...'in kolluktaki anlatımında ve uzlaşma teklif formunda uzlaşmak istediğini ifade etmesi karşısında: sanığa da 5271 sayılı CMK'nın 253-254.maddeleri uyarınca yöntemine uygun uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/18645, K. 2014/4892, 21 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama