Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/19211 K.2013/4385

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurlar ... ile ...’nın olaydan hemen sonra kolluk tarafından alınan ifadelerine, mağdur ...’in Cumhuriyet Savcısı tarafından saptanan anlatımı ile mahkemede verdiği ifadeye göre; sanık ... ile suç arkadaşının, gündüz vakti sokakta yanlarına gelerek ısrarla cep telefonlarını istedikleri, önce telefonlarını vermek istemeyen mağdurların ısrar edilmesinden çekinerek telefonlarını verdikleri, sanığın telefonları kendi cebine koyduğu, bu sırada mağdurların bağırmaya başlayıp sanığın üzerine doğru gittikleri, sanığın da bu aşamada mağdurlara bıçak göstererek aldığı telefonlar ile birlikte olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında;

sanığın telefonları aldıktan sonra fiilinde kesinti oluşmadan, suça konu telefonları götürebilmek için bıçak göstermesi biçiminde gerçekleştirdiği eyleminin, her iki mağdura yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c. maddesinde tanımlanan yağma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden. “Sanığın telefonları aldığı anda bıçak göstermediği” gerekçesi ile suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,