Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/19314 K.2014/13254

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Anayasanın 141. ve CMK’nun 34, 230, 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Oluş ve dosya içeriğine göre; sanıklar H.. U.., D.. U.. ve E.. U..'un katılanı sopalarla dövdükten sonra, katılanın beyanına göre, 1250 TL parasının ve cep telefonunun sanıklar tarafından alındığı; suça konu cep telefonunun Jandarma görevlileri tarafından yapılan aramada, sanıklar Hasan ve Erdoğan'ın içerisinde bulundukları araç içerisinde ele geçirildiği, tanık Fatma'nın da, sanık Doğan'ın elini katılanın cebine koyduğunu ancak bir şey aldığını görmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanıklar Hasan, Doğan ve Erdoğan hakkında katılan Mustafa'ya yönelik mala zarar verme suçundan açılan dava ile ilgili karar verilmemesi,

4-Sanıklar H.. U.., D.. U.., E.. U.. hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ilişkin değerlendirme yapılırken “şikayetin devam ediyor olması nedeniyle” denilerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,