Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/208 K.2013/24698

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Sanık hakkında hırsızlık suçları ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkra maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından,

sanık ... savunmanının bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince tebliğname gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca sanık ... savunmanı yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince

Yakınan ...’in park halindeki kamyonun yakıt depo kapağını kırıp, hırsızlık suçunu işleyen sanığın 5237 sayılı TCK.nun 142/1. maddesinin (b) bendi yerine, aynı maddenin (e) bendi ile cezalandırılması, sonuca etkili görülmediğinden, 09.06.2007 tarihli olay tutanağına göre; devriye görevi kolluk görevlilerinin olay mahalline yakın yerde bulunan ... isimli kişi tarafından kamyonların yakıt depolarından hırsızlık yapıldığını ve olay yerinde sanıkların bulunduğu aracın plakasını vermesi sonuca sanıklara ve suça konu yakıta ulaşıldığını anlaşılması karşısında; olayda 5237 sayılı TCK'nın 168/1.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müştereken ve müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,